wtorek

Pamiętaj.....



Pamiętaj że są ludzie dla których
największym skarbem jest to ze jesteś,
największym pragnieniem jest to by być z Tobą,
największym marzeniem jest spełnienie snu,
najpiękniejszy sen to z Tobą spełniać sny
i nigdy nie mówić żegnaj
na dłużej niż na chwile.
Pamiętaj ze jest ktoś komu
dzięki Tobie serce bije szybciej
i dzięki Tobie chce mu się żyć.
Pamiętaj o tym by nie zapomnieć…



I ja i Ty i każdy z nas spotyka na swej życiowej ścieżce chwile dobre i złe, przeplatane załamaniem, jak i szczęściem. Jednakże po kilku upadkach po naszej głowie krąży jedna myśl: "Koniec! Nie mam już sił." Ja też niekiedy przeżywam takie chwile, po których odchodzą ode mnie wszelkie chęci do dalszych utrapień życiowej ścieżki. Ale.. czy jedno potknięcie ma zaważyć na całym losie naszej potomnej egzystencji, w której nie tyle napotkamy pięknych złudzeń, nigdy nie spełnionych marzeń?! Zapewne nie...
Wzorując się różnymi przykładami z życia pokonujmy kolejne zakręty, kolejne "kilometry", na których czyhają na nas coraz to nowsze, trudniejsze doświadczenia, a gdy już u kresu padniemy na kolana przed bramą wiodącą do Krainy Wiecznej Szczęśliwości z czystym sercem będziemy mogli powiedzieć: "To było najpiękniejsze życie, które przeżyłem."
Czasem dotykające nas zło, jedna chwila spoczywa na nas przez długie lata i staje się ślepym drogowskazem, w dalszej wędrówce melancholii. Lecz pocieszając się myślą miejmy zawsze nadzieję na lepsze jutro, na drogę mądrych kamieni, lekkich piaszczystych wzgórz.
Kiedyś spotka nas ta obiecana radość, ten świat pusty od dylematów samotności, grasujących po naszym wnętrzu. Wierzmy ognistym zapałem w to, że podniesiemy się, że zawsze spotkamy kogoś kto poda nam pomocną dłoń, kto nas... szczerze pokocha...


Noszę Twe serce ze sobą...
Noszę je w moim serduszku...
Nigdy się z nim nie rozstaję...
Gdzie idę Ty idziesz ze mną...
Cokolwiek zrobię samotnie...
Jest Twoim dziełem, Kochanie.
I nie znam lęku przed losem...
Bo Ty jesteś losem moim...
Nie pragnę piękniejszych światów...
Ty jesteś mój świat prawdziwy.
Oto jest tajemnica której nie dziele z nikim..


"Potrzeba drugiego człowieka....."



Potrzeba drugiego człowieka, który...
pomoże, ostrzeże, upomni w imię dobra, życzliwości...
Potrzeba drugiego człowieka, który uratuje od rozpaczy...
Potrzeba człowieka wiernego, który...
nie zdradzi nie odejdzie, nie opuści...
gdy zdarzy się czas próby, niepowodzeń, klęsk, katastrof życiowych...
gdy wszyscy się odsuną, potępią, zapomną...
który pocieszy, podeprze, poda rękę...
pozwoli uwierzyć siebie, przyniesie nadzieję i radość...
Bo miłość to bycie do dyspozycji...
to gotowość do tego, by usłużyć, pomóc, przydać się, zaopiekować się....
To chęć, by być potrzebnym...





O naszej sile decyduje to, co nas w życiu spotyka. Jeśli spotykają nas przeważnie dobre rzeczy jesteśmy mało odporni, gdy w większości złe stajemy się silni i twardzi, ale także zamknięci na świat - budujemy wokół siebie mur, który ma nas chronić... Ale w życiu tak naprawdę chodzi o to, by czuć, kochać, cierpieć, cieszyć się itd. A nie o to, by zamknąć się w sobie przed światem i ludźmi...
Nie można się ukrywać, uciekać... Trzeba zaryzykować. Bo bez ryzyka mogą nas ominąć najlepsze i najpiękniejsze chwile w życiu...
Im twardsi się stajemy, tym twardszy pancerz otacza nasze serce, tym wyższy i grubszy mur wokół nas, a ludziom trudno się do nas dostać... Mogą próbować, ale prędzej czy później wszyscy odejdą... Nikt nie ma takiej cierpliwości żeby wciąż stać pod naszymi drzwiami, dobijać się i prosić o ich otwarcie...
Pozorna siła skazuje ludzi na samotność... Odbiera im to, co inni mogą mieć na wyciągnięcie ręki... Ja stałam się ofiarą tej siły... żyłam obok ludzi, nie z nimi... Widzę i czuję więcej niż inni - to kara za błędy przeszłości...
Ale jest coś, co potrafi pokonać każdą przeszkodę... To miłość... W niej jedyna nadzieja...
 
Znalazłam taką dłoń
Która trzymając nie więzi
Moge ułożyć skroń
na sercu w natchnionej piersi

Chciałabym taką wodę pić
Co zmyje rozterki duszy
Chciałabym bardziej ufną być
I mur wokół mnie do reszty rozkruszyć

Tak mało pragnę, mało chcę
Tak wiele bym za to dała
Czy to nadzieje szepczą me?
Na wszystko przyjdzie czas, mała...


niedziela

Receptura...


Jest taki pancerz chitynowy
I odtrutka na zatrucia rzek i powietrza
Są takie okulary ochronne na świdrujące reflektory świata
I słuchawki tłumiące wrzaski, pohukiwania wiedzących
Bywają takie race i latarnie, co zrywają ciemności
Jest taka multiwitamina
Dla nóg, by biegły naprzeciw
I dla rąk, nie dopełnionych miłością
Jest taki szmer powietrza,
Co wybarwia wewnętrzną stronę
Każdego oddechu
Dostępny tylko
W kruchcie czystego serca
- modlitwa.

,,ILE..."
Ile razy z oczu płynęła łza
Ile razy muzyka w duszy gra
Ile ludzi na świecie jest
Ile było wypłakanych przez nas łez
Ile razy mieliśmy sny
Ile pozostało nam dni
Ile w życiu będzie tras
Ile ludzi szuka nas
Ile razy trzeba wstać
Ile godzin idzie spać
Ile razy Zycie wzywa
Ile razy szczęscie w nas bywa
Tylko jeden o tym wie
że te życie nie jest złe
Nie jest to napewno wróg

tylko jeden dobry Bóg!

poniedziałek

Nie zaprzepascic uczucia



"Jeszcze mnie całuj, nie skąp swej czułości:
Za pocałunki najbardziej palące,
Za pocałunki najdłużej trwające,
Dam płomienniejsze od ognia jasności"



Jakaś sprzeczka. Idą w milczeniu ulicami i parkiem, niby lekko przytuleni. Idą dalej milcząc alejką. Blisko siebie, ale jednak nie dotykając się. On trzyma coś w jednej ręce, drugą od jej strony puścił swobodnie. Ona zamiast na ramieniu, trzyma torebkę w ręce, drugą rękę również spuściła lekko wzdłuż ciała. Idą powoli, co chwila jedno spogląda na drugie, gdy to nie patrzy. Ich ręce tak blisko siebie, a jednak osobno. Ona myśli: dotknij mojej dłoni, ..zrób to, jak długo jeszcze będziemy tak szli?. Smutek maluje się na ich twarzach. Ona nadal w myślach: proszę, na pewno też tego chcesz, odważ się, dogadamy się, tylko weź mnie za rękę. Ciągle nic. W końcu dziewczyna delikatnie wsuwa swoją dłoń w jego dłoń. On lekko, ale zdecydowanie ją ściska. Jej niezauważalny uśmiech. Chłopak spogląda na nią i mówi spokojnym, ciepłym głosem: już myślałem, że w ogóle tego nie zrobisz.... W obu sercach ulga. Teraz musi być lepiej...
Jak często tak się zdarza? Oboje chcą się pogodzić, jednak każde z nich boi się wykonania tego pierwszego kroku, bo jeśli ona mnie odrzuci...? Jeśli on mnie zignoruje...? A przecież się kochają. Ile związków rozleciało się, bo żadna ze stron nie odważyła się zaryzykować? Pewnie nie jeden...



Gdy ludzie zgonieni po codziennym trudzie,
do snu ułożyli pomęczone głowy,
za oknem czarodziej wziął się do roboty,
by z nową nadzieją - dać im dzień zimowy.
Mróz przybrał skwapliwie krzewy srebra szronem,
śnieg dał białe czapy nagim drzew koronom.
Wiatr wszystko zamieszał, z nieba dmuchnął puchem
- dzieło zakończono jeszcze w nocy głuchej.
Wstał ranek, pocałunek słońca jasny dzień obudził,
biały tren puchowy rozesłał na dworze,
by wlać trochę szczęścia w serca zwykłych ludzi
z wiarą, że na lepszą - dolę zmienić może.
Śnieg migoce w słońcu tysiącem kryształów,
każdy kryształ blaskiem diamentów się mieni.
Czy w takiej scenerii można mieć nostalgię ?
lub pisać o smutnej życiowej jesieni?
Jakby za dotknięciem czarodziejskiej różdżki,
bledną liczne troski codziennego bycia.
Ja także odsuwam me maleńkie smutki,
bo dostrzegłam radość - w sensie życia !



czwartek

"Tęsknota jest najdokładniejszym sposobem pomiaru siły miłości."


Obłoki, co z ziemi wstają
I płyną w słońca blask złoty,
Ach, one mi się być zdają
Skrzydłami mojej tęsknoty.

Te białe skrzydła powiewne
Często nad ziemią obwisną,
Łzy po nich spływają rzewne,
Czasem i tęczą zabłysną.

Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach
Po drogach nieskończoności,
Są one dla mnie w marzeniach
Oczami mojej miłości.

Patrzą się w ciemne odmęty
Te wielkie ruchome słońca...
I ja miłością przejęty,
Patrzę i tęsknię bez końca.
Asnyk.

Tęsknota....
Tęsknota. To tak jak samotność... tylko trochę inaczej.
Tęskni się za kimś kogo się kocha, bardzo lubi i szanuje.
Tęskni się po to żeby nie zapomnieć o osobie dla nas ważnej która wyjechała bądź odeszła...
Tęskni się bo to część życia...
Tęsknimy za przeszłością i lepsza przyszłością...
Tęskni się gdy jest się samotnym... a samotnym jest się wtedy gdy odczuwamy to uczucie ...gdy czego a raczej kogoś nam brak...
Czy może jeżeli mamy czas to tęsknimy?
Według mnie czasami tak jest... na początku odczuwamy tęsknotę za kimś kto wyjechał, a potem przyzwyczajamy się do tego że go nie widzimy... Życie wraca do szarej codzienności w której nie ma czasu na tęsknotę...
Ale gdy zależy nam naprawdę na drugiej osobie, to tęsknimy... nawet gdy przed minutą nastąpiło rozstanie... Tęskni się dniem i nocą, popołudniem i wieczorem, rankiem i południem...
Tęsknimy cały czas... Tęsknota staje się częścią naszego życia....
A kiedy się zobaczycie? Tęsknota jest też potrzebna mimo ... ... wszystko wtedy widzimy jak bardzo kochamy tą druga połówkę i jak bardzo nam na niej zależy. I ilu rzeczy umiemy sobie odmówić dla tej osoby.
I Ja to wiem, że jest to wszystko potrzebne. ...
... Ale...czasami tak bardzo brakuje sił... tak jest smutno...tak żal, że nie mam Go blisko. Dzieli nas duża odległość.
Lecz z drugiej strony w sumie to z tego się cieszę, że On jest, że mam na ...
... kogo czekać... Ale to czekanie samo w sobie... niby radosne oczekiwanie, a czasem mokną oczy...
Byle tylko nie stało się ze będziemy żyć jak po kilku letniej przygodzie każdy dla siebie. Patrząc w inną stronę.


"Ludzie są, po to, żeby żyć i tańczyć
Ludzie są, po to, żeby mogli walczyć
Ludzie są i nie będą nigdy lepsi..."





Erotyk tęsknoty..

Podarowałaś mi nowe życie,
piękno niewypowiedziane,
jakbym w źrenicach czasu,
odnalazł zachwyt w tęsknocie...

Gdy twoje zamglone oczy,
płoną niewyobrażalnym spełnieniem,
a ja wchodzę w nich spojrzeniem
i płonę ogniem uniesienia...

Rzeźbię palcami dreszcze rozkoszy,
w dłoniach zamykam kształt twoich ud,
a ty świecisz mi intymnością,
gdy w sobie odpływamy...


Pąsowiejesz gdy dotykam ciebie,
płatków zamkniętych w łonie rozkoszy...
Chcę się schować w zakamarkach aksamitnego ciała,
zawstydzony błagając o jeszcze...
Autor:Wyciszony



wtorek

9 grudzień.....




"Miłość jest najwyższą siłą wszechświata-To Ona wprawia w ruch gwiazdy"Dante

Toczy się sekunda po tarczy zegara,
Jak toczy się Ziemia po Słońca orbicie,
I nie ma końca w tej wiecznej wędrówce,
Jak nie ma końca w prawdziwej miłości.
Szczęście Ci niosę i Ty daj mi szczęście!
Ręce wyciągam, by chwycić Twe ręce.
Sercem gorącym przyjmuje Twe serce,
Pragnę być z Tobą i... już z nikim więcej!

Dziekuje...

Chcę podziękować Tobie Duudusiu który dałeś Mi miłość i nauczyłeś Mnie Kochać....
Chce podziękować za to co dla mnie zrobiłeś....
Chce podziękować za chwile radości które wniosłeś w Moje życie...., za to ze jesteś, że znów coś co zgasło zaczyna płonąc we Mnie....
Dziękuje za miłość, przyjazń, zrozumienie i wiarę.
Dziękuje za szczery uśmiech i szczęście które Mi dajesz....
Za wszystkie te chwile które razem przeżyliśmy cudowne, dobre i te gorsze...
Za to że starasz się umieć ze Mną dogadać...rozmawiać...
Za piękne chwile które spędziliśmy w ten weekend...
Nigdy w życiu nie przeżyłam czegoś tak pięknego i wspaniałego co daje mi siły do życia i pokonywania kolejnych trudów które niesie nowy dzień i wiary w to ze będzie jeszcze lepiej.....
I życzę Ci z całego Serca szczęścia i żebyś osiągał swoje cele z przytomnością naszego świata...KOCHAM CIĘ:*****

4 grudnia...



Basia, Basieńka, Barbórka, Barbara
- i każdy bardzo się stara,
by złożyć piękne życzenia
właścicielce tego imienia.
A choć etymologia grecka
cudzoziemką zwie ją od dziecka
względnie obcą, niekulturalną, "barbaros",
ona jest miła i dobra na wskroś.
Błogosławiona zaś Barbara
przykładem jest wiary dla nas.
Mimo zamknięcia w wieży,
w wierze postanowiła swe życie przeżyć.
Bogaty jej ojciec tego nie pojął,
jako poganin swego dopiął
i sam śmierć jej zadał bez drgnienia
za co zginął od pioruna rażenia.
Dziś Barbara jest wzorem wytrwania w wierze.
Niechaj więc każdy przykład z niej bierze.
Barbara.... 

Wierszyk powstał, jako że przypada radosne święto tej mojej Patronki. :)